Eva Kroon mezzosopraan (mei 2011) liederen van Mozart, Bellini, Donizetti en Rossini

Eva Kroon (1983) is mezzosopraan. 

Uit: De Wassenaarse krant 24 mei 2011.

Indrukwekkend concert Van Wassenaer Orkest

Door Robert Brunwin de Jong

  In een goedgevulde Messiaskerk heeft het Van Wassenaer Orkest, aangevuld met gastmusici, vrijdagavond een heel mooi concert laten horen. Het programma bestond uit twee werken van Mozart en voor het overige uit Italiaanse composities, van Rossini, Bellini, Donizetti en de veel modernere Respighi.

De avond werd geopend met een korte toespraak van voorzitter L. Verhaar, d ie de musici en de toe hoorders welkom heette, en voorts kort aangaf dat de volgende ochtend in dezelfde kerk een tentoonstelling zou worden geopend van werk van aan dementie leidende beeldende kunstenaars, die met behulp van 'Florence' de gelegenheid krijgen zich als kunstenaars te ontplooien. Over de uitvoering van deze avond zei de voorzitter dat de onder leiding van dirigent Benjamin Boers uit te voeren werken tijdens dit Voorjaars concert een Italiaans programma vormden. Het eerste werk, de Ouver ture "L'italiana in Algeri" gaf daar van een goed voorbeeld. Na de mooie, klankvolle en ritmische inzet, volgde een heel melodieus stuk, waarin de strijkers van het orkest zich goed wisten te onderscheiden. De blazers deden daarvoor trouwens niet onder. Zij droegen de melodie sprankelend uit, lieten een sterk fortis simo' klinken en een melodi euze doorwerking. En dat alles binnen goed 15 minuten.

Een indrukwekkend optreden volgde toen de jonge mezzosopraan Eva Kroon bij het orkest aantrad om daar als soliste aan de uitvoering van ver scheidene composities mee te werken. Wat een talent! En wat een ver mogen om de in muziekstukken verwerkte stemmingen - van verdrie tig tot uitbundig - tot uitdrukking te brengen! Duidelijk was dat bijvoor beeld in Mozart's 'Le Nozze di Figaro' en in 'Don Giovanni: Vedrai Carino'. Haar mooie, expressieve stem werd aangevuld met een prach tige, sprekende uitdrukking van haar gezicht, mede ondersteund door een heel mooi gewaad.

Het tweede deel van het concert, na de pauze, stond geheel in het teken van de in 1936 overleden Italiaanse componist Ottorino Respighi. Van hem werd het duidelijk modernere 'Antiche arie ed danze' uitgevoerd, volgens de programmagids door hem voor luit en orkest getranscribeerde oude liedjes en dansen. Dat resulteerde vrijdag in de uitvoering van drie suites: vrolijke Ballades, Villanella's en Siciliano's uit een vroeger verleden.

Kortom: dit concert was, ook door ztjn afuisseling, zeer de moeite waard. Het publiek liet daar geen twijfel over bestaan, maar reageerde zeer enthousiast op wat het orkest en de soliste ten gehore hebben gebracht.

 

Uit: De Wassenaarder van 25 mei 2011

Zangsoliste Eva Kroon sluit het publiek in haar hart

door Lyke Burger  

Het Van Wassenaer Orkest heeft een mooi thema gekozen voor het concert dat we vriidagavond in de Messiaskerk beluisteren. Italië, het thuisland en de inspiratiebron van veel componisten, heeft een schat aan werken te bieden en daaruit is met zorg een programma samenge steld. Herkenning en verrassing, deze twee elementen spelen vanavond een rol. Want er zullen maar weinigen zijn, die nooit eens thuis zacht of luidkeels meezongen met zo'n bekende opera-aria van Mozart of Bellini, als deze uit de radio kwin keleerde. En de drie charmante sui tes in oude still van Respighi vormen juist een welkome aanvulling van onze repertoirekennis. Deze zijn namelijk niet zo vaak in hun geheel te beluisteren.

Na het welkom van voorzitter Bert Verhaar zet dirigent Benjamin Boers met het orkest met de ouver- ture L'italiana in Algeri van Rossiíi een sterk en overtuigend begin van deze avond neer. Het is. zoals we van Rossini gewend zijn, muziek met een knipo o g. Zeker niet gemak- kelijk te spelen, maar de muzikale lijn is er helemaal. In de staccato passages buitelen en spetteren de noten van het podium. Kleine uit glijertjes worden opgevangen, iedereen is ten uiterste geconcentreerd. De lage strijkers vormen een mooie eenheid en geven daarmee een goede basis aan het orkest. Na Rossini volgen er vijf aria's uit opera's van Mozart, Bellini, Donizetti en Rossini, die gezongen worden door de mezzosopraan Eva Kroon. Aan het begeleidende orkest is nu een harp toegevoegd. Eva introduceert elke aria met een kleine inleiding en dat doet ze heel spannend. Natuurlijk heeft het geen zin om het hele verhaal van zo'n opera te vertellen. Nee zij bereidt ons voor op wat we gaan horen, welke gevoelens er spelen bij de persoon die zij uitbeeldt. Is het haar hart dat tevergeefs klopt? Is het de droefenis en de wens om te sterven? Is het de verleiding en wil

ze iemand anders dan voor wie ze is voorbestemd? En elke keer als ze dan de aria begint, zijn we in haar ban, ze voert ons mee met haar stem, haar expressie, haar ogen, haar bewegingen. We luisteren ondertussen goed naar het orkest, want ook daarop heeft ze gewezen. Zo horen we het kloppen van het hart in de begeleiding. We horen de twijfel, de wanhoop in de strijkers. Ze stapt van het podium en de eer ste rij van het publiek is niet meer veilig. Op wie heeft ze een oogje, wie verleidt ze met haar stem? Ja, haar stem! Wat een kracht, wat een volume, wat een volheid. Iets meer afwisseling in dynamiek, in piano en forte, zou mijns inziens nog een extra dimensie kunnen geven. De kerk is eigenlijk te klein, we wanen ons even in een groot operahuis en genieten enorm. Onthoud deze naam, Eva Kroon. Ze speelt niet alleen met u, maar ook met de diri gent en het orkest. En u laat het gebeuren, u ontsnapt er niet aan.

Onze oren worden gestreeld door een keur van mooie dans- en liedmelo dieën. De ritmische verschuivingen, zo bekend in die oude dansen, gaan bijna als vanzelf. De blazers laten

mooie solo's horen, zoals de eerste hobo en eerste fagot. Apart vermeldenswaard is zeker de gehele strijkersgroep. Het resultaat van de ongetwijfeld harde studie mag er zijn. In de derde suite valt de eens luidende diepe en warme klank van de altviolen op. In een amateuror- kest vormen de strijkers juist vaak een kwetsbaar punt, maar hier is dat totaal niet het geval. De dansen dartelen met al hun variaties uitno digend door. Kortom, het geheel is een genot om naar te luisteren. Na een welverdiend applaus voor orkest en dirigent verlaat het publiek tevreden de kerk of blijft nog even napraten in de hal. Aan het eind van dit jaar zal het Van Wassenaer Orkest zijn 25-jarig bestaan vieren met een jubileum- concert. We kijken er al naar uit.

Door te dubbelklikken op de foto zal de foto vergroot worden en zul je nog vier andere foto's zien van Eva Kroon tijdens haar optreden met het VWO. Frans Los maakte de foto's.