Foto Ulco Klos
Recensie verschenen in De Wassenaarder van woensdag 16 mei
geschreven door Bert Verhaar.
VAN WASSENAER ORKEST (VWO) MET EEN FRANS PROGRAMMA
Het Van Wassenaer Orkest (VWO) gaf op vrijdag 11 mei 2012 een concert in de Messiaskerk. Het VWO lijkt een patent te hebben op het spelen van niet vaak gehoorde muziek. Nu stond muziek van de Franse componisten Rameau, Chabrier, Dukas en Bizet op het programma. Ook bij deze componisten geldt dat muziek abstract is en noten slechts tekens zijn. Steeds weer is de vraag hoe de sfeer en de gedachte achter die noten moet worden geduid en opgeroepen.
Het concert werd geopend met de balletsuite uit Zoroaster van Rameau. Onder leiding van dirigent Boers speelde het VWO op het scherpst van de snede. Dat was nodig want de eerste maten van dit 18e eeuwse stuk vergen een grote concentratie van de violisten. Het stuk van Rameau bestaat uit enkele delen. Bij het laatste deel, een menuet, kon men met enige fantasie het Franse hof zien dansen. Het concert werd vervolgd met het Larghetto voor hoorn en orkest van Chabrier, een 19e eeuwse componist. Hanna Guirten nam de hoornpartij voor haar rekening. Ze voerde een levendige dialoog met de strijkers en maakte interessante en verrassende versieringen in haar partij, die ze overigens beheerst en zorgvuldig speelde. De frasering, dynamiek en timing waren doordacht, maar tegelijkertijd natuurlijk en verfrissend.
Daarna volgde Villanella voor hoorn en orkest. Dukas componeerde dit stuk in de eerste jaren van de 20e eeuw. De kleurverdeling en levendigheid van het werk van Dukas hebben een ‘impressionistische’ indruk nagelaten. Hanna Guirten blonk in dit stuk uit door haar expressieve voordracht. Ze behandelde Dukas als een kwetsbaar glinsterend juweeltje dat ze aan alle kanten bewondert, met aandacht voor de fragiele versieringen. Het publiek bedankte de soliste met een ovatie.
Na de pauze stonden Suite no 1 uit L’Arlesienne, en delen uit de Suites 1 en 2 van Carmen van Bizet op het programma. Het VWO speelde met een grote intensiteit. De enerverende muziek werd op een warmbloedige wijze uitgevoerd. Martijn Develing met een tamboerijn en andere instrumenten droeg sterk bij aan de Spaanse sfeer, in voorbij denderende kleuren, in een droomwereld van bonte tinten. De dirigent leidde het orkest behendig langs de theatrale passages van deze groteske muziek. Tijdens het instuderen heeft hij uitgelegd aan welk beeld men moet denken. De muziek werkte blijkbaar aanstekelijk. Bij Suite no 2 klapte een aantal mensen achter in de zaal mee. Hier en daar werd geneuried. De bezoekers genoten zichtbaar en hoorbaar.
Na het concert waren er woorden van dank voor de heer Max van Tolingen sr. ‘Het verhaal gaat ‘ dat hij als een soort pastoor bij mevrouw Grabovsky op bezoek ging om haar te stimuleren een muziek-ensemble op te richten: Het Van Wassenaer Ensemble (VWE). Zijn missie slaagde. Het VWO werd groter en veranderde de naam in Van Wassenaer Orkest (VWO). Dankzij de aansporingen van de heer Van Tolingen heeft Wassenaar nu een symfonie-orkest. Na 26 jaar hangt hij nu ‘zijn lier’ aan de wilgen.
Recensie verschenen in de Wassenaarse krant van 15 mei
geschreven door Deka Wielinga.
De recensie is te downloaden door te klikken op 'download pdf' in de rechterkolom.